ΛΕΥΤΕΡΗΣ + ΧΡΥΣΑ

Κατά τον περασμένο χρόνο παρατήρησα να δίνω υποσυνείδητα προτεραιότητα σε εικόνες που κατέγραφαν περισσότερο αυθορμητισμό και συναίσθημα.  Ίσως να έχω μπει σε ένα σκεπτικό πού θαρρώ πως μετά από χρόνια η ειλικρίνεια στην φωτογραφία γάμου θα αξίζει (τουλάχιστο για το ζευγάρι) πολύ περισσότερο απ' όσο νομίζουμε αυτή την εποχή.  Από την άλλη, όχι πως δεν εκτιμώ τα πορτραίτα και την καταπληκτική εμπειρία πίσω από τη φωτογράφηση αυτών, αλλά η πρόκληση του κυνηγιού των σημαντικών στιγμών υπό την πίεση του χρόνου μου προσφέρει όλο και περισσότερη ευχαρίστηση.  Βεβαίως, έχω να μάθω τόσα πολλά ακόμη για το ντοκιμαντέρ, αλλά και τα πορτραίτα...

Ήταν ο τελευταίος γάμος για το 2010. Αρκετά κοντά στις γιορτές, και η διάθεση ήδη γιορτινή. Καλεσμένοι γεμάτοι ενέργεια, ασταμάτητος χορός, απίστευτες οι στιγμές ξέφρενου γλεντιού. Κάπως έτσι επιθυμούσα να κλείσω το εργασιακό έτος, με ένα γάμο σαν και αυτόν της Χρύσας και του Λευτέρη.